1 Eylül 2009 Salı

Yağmurlu bir gündü, tıpkı bugün gibi...


Kavuşmuştum sana, aktı gözyaşım, karıştı yağmura... La la laaa


Bugün Defne'm yağmurla tanıştı. Aslında doğduğu gün de bugünün aynısıydı ama o günü uyuyarak geçirmişti. Bu sabah dışarı çıktığımızda burnuma gelen o koku bana kızımıza kavuştuğumuz o ilk günü hatırlattı. O günü bana hatırlatan diğer koku da lilyum kokusu. Defneyi kontrole götürdüğümüzde (pediatriye giden yol üzerinde çiçek odası var) her seferinde doğuma geldiğimiz o günü hatırlarım.


Defne son dakikaya kadar uyuduğu için sol tarafta yastık izi, gözlerindeki hafif şişlik ve mahmurluk hala yüzünde duruyor :) Yağmur bile onun ayılmasına yetmedi, sanırım bana çekmiş :)) Şemsiyeyi çektik, bak kızım yağmur dedik, dudaklarını büzerek bi gülümsedi, sonra yukarıdan birinin su attığını sanıp başını öne eğdi :))


İlk yağmurlu günde babası ve kızı :) İkinizi de çok seviyorum...

2 yorum:

zencefil on 9 Eylül 2009 23:13 dedi ki...

nasıl güzel resimler... süper, daha çok çekin,büyüdükçe unutuluyor o halleri)) sevgiler,

Zeynep'in Defne'si on 10 Eylül 2009 09:09 dedi ki...

çok teşekkür ederim zencefil. fotoğraf çekmeyi çok seviyorum, inşallah ilerde ona güzel bir arşiv bırakabiliriz.
sevgiler...

Yorum Gönder